بیمار آقای ایرج – م 72 ساله که سابقه 25 ساله دیابت داشته و تحت درمان نامنظم با ضد دیابت های خوراکی (گلیبن کلامید BID) تا سال 1387بوده است.در اواخر سال 1387 بیمار متوجه نوروپاتی در اندام تحتانی خود با بروز زخم در پای راستش می شود. از آن موقع تحت درمان انسولینی قرار گرفته و زخم بیمار (پای راست) علیرغم درمانهای معمول زخم های دیابتیک بهبودی نیافته و پیشرفت می کند و منجر به آمپوتاسیون (قطع عضو) انگشتان 3و4و5 پای راست می گردد.

 ولی نکروز و گانگرن و عفونت به شست پا و کف پا نیز توسعه می یابد.

و بیمار کاندیدای آمپوتاسیون(قطع عضو) پا از ناحیه زانو می گردد که با عدم رضایت بیمار به آمپوتاسیون(قطع عضو)، از مرکز درمانی فوق مرخص می گردد.

در تاریخ 12/7/1388 بطور مستقل به مرکز اکسیژن پرفشار (HBOT) بهار سپاهان مراجعه و پذیرش گردید.

01

 02

03

 بیمار پس از معاینات اولیه و Check Up کامل و تشکیل پرونده و اخذ رضایت درمانی تحت درمان با اکسیژن هایپرباریک قرار گرفت. پس از 3جلسه بوی تعفن و عفونت بستر زخم کاملا برطرف گردید و در این موقع دبریدمان مناطق نکروزه صورت پذیرفت.

پس از 10 جلسه حس کف پا تا انگشتان کاملا برگشت نمود و در این موقع اقدام به امپوتاسیون(قطع عضو) بند اول شست پا شد.

04

05

و همچنان جلسات درمانی اکسیژن پر فشار بصورت یک جلسه در روز ادامه داده شد و زخم شست بهبودی کامل یافت.

06

07

در مرحله دوم ضمن ادامه جلسات اکسیژن هایپربار ، انگشت دوم نیز امپوته شد و پوست ان جهت پوشش زخم کف پا فلپ گردید.

08

09

010

011

و در ادامه با جلسات اکسیژن پرفشار روزانه و پانسمانهای پیشرفته زخم ، این زخم نیز بهبودی کامل یافته و بیمار پس از 43 جلسه درمان اکسیژن پرفشار با پای خود و امپوتاسیون فقط 2 بند انگشت با رضایت کامل از مرکز بهار سپاهان مرخص گردید.

019

013

014

015

016

017

018

019